Week 22 (18 mrt)

Thema: Het laatste avondmaal.

 

Wat ik vraag:

 

dat ik mij opgenomen mag weten

bij de meest geliefden, zijn leerlingen:

dat ik mag onderscheiden

wat verraderlijk is in ons midden;

dat ik toegankelijk ben

voor Jezus’ liefde

tot het uiterste toe.

 

Welkom bij deze zaterdagochtend meditatie. In zover ik dat nog niet gedaan heb, plaats ik mijzelf voor God die met liefde naar mij kijkt.

  

Lied: Die om mij smeekt

Huub Oosterhuis / Tom Löwenthal

https://open.spotify.com/track/1wDup7DBzPQnAKDJa9FDBl

 

Die om mij smeekt,

die ik heb afgeweerd

zolang ik kon.

 

Die mij niet sleurde,

niet duwde, maar wenkte

over uw drempel.

Die de sluier van mijn angst

niet scheurde, maar optilde.

Die met enkel

uw stem mij zo vermurwde

dat ik wilde.

 

Die om mij smeekt,

die ik heb afgeweerd

zolang ik kon.

 

Ooit door geruchten

over U geknecht.

Nu zonder angsten

eindelijk

verwacht ik U.

 

Die om mij smeekt,

die ik heb afgeweerd

zolang ik kon.

 

 

Tekst en meditatie: Johannes 13, 1-17

 

Het was kort voor het pesachfeest. Jezus wist dat zijn tijd gekomen was en dat hij uit de wereld terug zou keren naar de Vader. Hij had de mensen die hem in de wereld toebehoorden lief, en zijn liefde voor hen zou tot het uiterste gaan. Jezus en zijn leerlingen hielden een maaltijd…. Jezus, die wist dat de Vader hem alle macht had gegeven, dat hij van God was gekomen en weer naar God terug zou gaan, stond tijdens de maaltijd op. Hij legde zijn bovenkleed af, sloeg een linnen doek om en goot water in een waskom.

 

Jezus had zijn vrienden lief. En zijn liefde voor hen zou tot het uiterste gaan. Met een gebaar wil Hij zijn vrienden over de drempel van het geheim wenken. Ik kijk naar Jezus terwijl Hij opstaat en zijn bovenkleed aflegt. Ik zie hoe Hij naar zijn vrienden kijkt. Misschien kijkt Hij ook naar mij.

 

Hij begon de voeten van zijn leerlingen te wassen en droogde ze af met de doek die hij omgeslagen had. Toen hij bij Simon Petrus kwam, zei deze: ‘U wilt toch niet mijn voeten wassen, Heer?’ Jezus antwoordde: ‘Wat ik doe, begrijp je nu nog niet, maar later zul je het wel begrijpen.’ ‘O nee,’ zei Petrus, ‘míjn voeten zult u niet wassen, nooit!’ Maar toen Jezus zei: ‘Als ik ze niet mag wassen, kun je niet bij mij horen,’ antwoordde hij: ‘Heer, dan niet alleen mijn voeten, maar ook mijn handen en mijn hoofd!’….



Ik kijk naar de afbeelding (van Sieger Köder). Ik zie de rechter hand van Petrus op de schouder van Jezus. Zijn linker hand weert Jezus af. De voeten van iemand wassen is een teder, liefdevol gebaar. Het is ook een nederig gebaar. Jezus, die ontzag oproept, knielt als een dienaar voor Petrus neer. Op de tafel staat brood, gebroken en klaar om te delen, samen met de beker van het verbond. Het licht valt erop. Ik kijk ook naar de spiegeling van het gezicht van Jezus in het water. Ogen die smeken. “Ontvang mijn liefde! Laat je het toe!”

                                   *

 

Ik kijk weer naar de hand die

afweert. Hoe is dat bij mij? Hoe vaak houd ik mijn hand op in een gebaar van: “Nee! Dat moet je niet doen! Dat hoeft niet!”

                                   *

 

Toelaten dat iemand jouw voeten wast vraagt ook nederigheid. Alsof je zegt: “Jouw liefde, jouw tederheid, jouw dienstbaarheid heb ik nodig. Alleen kan ik het niet.” Laat ik Jezus toe? Ik stel me voor dat Hij mijn voeten wil wassen. Het zijn mijn voeten in de kom en de spiegeling van zijn gezicht op het water. Ik kijk weer naar de ogen van Jezus in het water. Ogen die smeken. “Ontvang mijn liefde! Laat je het toe!”

 

 



Toen hij hun voeten gewassen had, deed hij zijn bovenkleed aan en ging weer naar zijn plaats. ‘Begrijpen jullie wat ik gedaan heb?’ vroeg hij. ‘Jullie zeggen altijd “meester” en “Heer” tegen mij, en terecht, want dat ben ik ook. Als ik, jullie Heer en jullie meester, je voeten gewassen heb, moet je ook elkaars voeten wassen. Ik heb een voorbeeld gegeven; wat ik voor jullie heb gedaan, moeten jullie ook doen….Je zult gelukkig zijn als je dit niet alleen begrijpt, maar er ook naar handelt.

 

De vrienden van Jezus begrijpen zijn gebaar nog niet. Als Hij er niet meer is, zullen ze, zonder angst, beseffen dat een leven uit liefde haalbaar is. Ik hoor wat Jezus zegt tegen zijn vrienden en ook tegen mij. “Ik heb een voorbeeld gegeven; wat ik voor jullie heb gedaan, moeten jullie ook doen…. Je zult gelukkig zijn als je dit niet alleen begrijpt, maar er ook naar handelt.” Wat betekent dit voor mijn leven?

 

 

Wij luisteren nog een keer naar het lied. Misschien helpt het om tijdens het luisteren opnieuw naar de afbeelding te kijken. Wordt mijn hart door iets geraakt?


Lied: Die om mij smeekt.