Vorig seizoen‎ > ‎

Week 17 (23 jan)

Thema: De weg die Jezus wijst

 

 

Inleiding

Vandaag zijn wij met Jezus op de berg. De grote mensenmassa die hem volgt, is met hem meegekomen. Ze hangen aan zijn lippen.

De Bergrede is als het ware de grondwet van het Rijk Gods.

Ik zou kunnen vragen dat ik mij door Jezus laat aanspreken als was ik onder zijn gehoor.

 

 

Lied; Hoor. Maar ik kan niet horen

(muziek: Antoine Oomen, tekst Huub Oosterhuis)

 

Hoor. Maar ik kan niet horen.

Mijn oren dichtgestopt.

Mijn adem opgekropt.

Mijn hart van leegte zwaar.

Ik ben nog niet geboren.

Ik ben niet. Niet waar.

Hoor. Maar ik wil niet horen.

Zou ik uw woord verstaan,

ik moest uw wegen gaan,

u volgen hier en nu.

Ik durf niet zijn geboren

en leven toe naar U.

 

                                   Hoor, roept Gij in mijn oren

                                   en jaagt mijn angst uiteen.

                                   O stem door merg en been

                                   verwek mij uit het graf,

                                   uw mens opnieuw geboren -

                                   o toekomst, laat niet af.

 

Ik probeer mezelf voor te stellen waar ik ben onder het gehoor van Jezus. Dicht bij om zijn stem goed te horen, hem te kunnen zien, of wat verder weg, op een afstand. Kan ik zijn woorden tot mij laten doordringen of wil ik nog steeds niet horen, heb ik nog moeite om ze tot me toe te laten?

 

 

Tekst en meditatie: Mattheus 5, 3-11

 

Uit de lange Bergrede van Jezus luisteren we naar een deel ervan, de Zaligsprekingen.

 

“Gelukkig wie nederig van hart zijn, want voor hen is het koninkrijk van de hemel. 

Gelukkig de treurenden, want zij zullen getroost worden.

Gelukkig de zachtmoedigen, want zij zullen het land bezitten.

Gelukkig wie hongeren en dorsten naar gerechtigheid, want zij zullen verzadigd worden. 

Gelukkig de barmhartigen, want zij zullen barmhartigheid ondervinden.

Gelukkig wie zuiver van hart zijn, want zij zullen God zien.

Gelukkig de vredestichters, want zij zullen kinderen van God genoemd worden.

 

Jezus kent de mens, hij weet van onze situatie en gemoedstoestand. Hij weet hoe wij in het leven staan en soms kunnen wanhopen of verdrietig zijn over ons lot.

Welke zaligspreking past op dit moment het best bij mij?

 

Gelukkig wie vanwege de gerechtigheid vervolgd worden, want voor hen is het koninkrijk van de hemel.

Gelukkig zijn jullie wanneer ze je omwille van mij uitschelden, vervolgen en van allerlei kwaad betichten.

Verheug je en juich, want je zult rijkelijk worden beloond in de hemel; zo immers vervolgden ze vóór jullie de profeten”.

 

Vervolgd en uitgescholden worden. Misschien voor mij zelf herkenbaar of gezien bij anderen. Maar omwille van Jezus, en dan nog beloond worden?

Verheug ik mij dan, of toch niet? Wat ervaar ik bij deze Zaligspreking van Jezus?

 

Afsluiten met lied