Vorig seizoen‎ > ‎

Week 30 (23 apr)

Thema: De Zending

 

Inleiding

Als het tot de volgelingen van Jezus doordringt wat er gebeurd is, gaan zij ook hun verantwoordelijkheid begrijpen.

Ik zou kunnen vragen dat de verrezen Heer elke weerstand in mij overwint. Dat ik naar zijn opdracht kan handelen en zien wat dat concreet betekent.

Laten wij, voor zover we dat nog niet gedaan hebben ons plaatsen in de liefdevolle tegenwoordigheid van onze God.

 

Lied: Op mijn levenslange reizen

CD uit “Nooit meer zonder reisgenoot” Huub Oosterhuis/ Antoine Oomen

(Alleen met fluit: https://www.youtube.com/watch?v=LtHKPFL-_XM)

 

Op mijn levenslange reizen

-twijfel, donker achtervolgt mij

liefde blind holt voor mij uit-

zing ik steeds op andere wijzen,

over wie ik niet kan spreken,

zing ik “ooit mijn hart te breken,

ooit mijn hart voor jou te breken”.

 

Opgereisd, pas halverwege,

met een keel kapot gezongen

met een hart voor wie gebroken

kruip ik onder dorenstruiken,

druk mijn ogen in de aarde,

smeek dat nu het eind zal komen,

smeek de dood, dat hij zal komen.

 

Spoorloos trok voorbij de twijfel,

waar ik lag. De liefde keerde,

zag mij, bracht mij drank en spijze,

deed mij opstaan uit de dood.

Nog een leven zal ik reizen.

Nooit meer zonder reisgenoot.

 

Noot meer reizen zonder reisgenoot, als de liefde keert, als ik Hem kan volgen. Hoe is dat op dit moment voor mij?

 

Tekst en meditatie: Verschijning aan de leerlingen (Joh. 20,19-29)

 

Op de avond van de eerste dag van de week, waren de leerlingen bij elkaar. Hoewel de deur op slot was, uit vrees voor de Joden, kwam Jezus. Ineens stond Hij in hun midden en zei: “Vrede!”  Na deze groet toonde Hij hun zijn handen en zijn zijde. Vreugde vervulde de leerlingen toen ze de Heer zagen. “Vrede” zei Jezus nogmaals. Zoals de Vader mij gezonden heeft, zo zend Ik jullie.”  Na deze woorden ademde Hij over hen  “Ontvang de heilige Geest”, zei Hij.

 

Opgesloten door angst die mijn leven kan beheersen. En dan is er iemand die mij met open handen en hart tegemoet treedt.

Jezus wenst zijn leerlingen en mij de vrede en vreugde.

- Is dit iets wat ik zelf ook herken, dat Jezus mij bevrijdt van angst en innerlijke vrede en vreugde geeft?

 

 Tomas, een van de twaalf, ook Didymus genaamd, was er niet bij toen Jezus kwam. De andere leerlingen vertelden hem: “We hebben de Heer gezien.”

Maar hij zei: “Ik wil zijn handen zien met de gaten van de spijkers erin; ik wil ze met mijn vingers voelen. Ik wil met mijn hand de opening in zijn zijde voelen. Anders geloof ik niet.”

 

Zien dat anderen geloven en er zelf niet bij kunnen komen.

Een verlangen voelen en smeken om geloof, om geloof te verdiepen.

Eerst zien en dan geloven…

- Hoe sterk sta ik in mijn geloof?

 

Acht dagen later waren de leerlingen weer bijeen, en nu was Tomas erbij. Hoewel de deur op slot was, kwam Jezus.  Ineens stond Hij in hun midden en zei: “Vrede!”

Vervolgens richtte Hij zich tot Tomas: “Kijk maar, hier zijn mijn handen; kom nu maar met je vinger. En kom met je hand om de opening in mijn zijde te voelen. Wees niet langer ongelovig, maar gelovig.” Hierop zei Tomas: “Mijn Heer! Mijn God!”

Jezus zei: “Omdat je me gezien hebt, geloof je? Gelukkig zij, die zonder gezien te hebben toch tot geloof komen.”

 

Jezus laat zien wie hij werkelijk is: de gezondene van de Vader.

In vol vertrouwen zendt Hij de leerlingen uit om die Vrede te gaan verkondigen.

Durf ik dat, concreet mijn levensopdracht onder ogen zien?

Kan ik daar dan ook gehoor aan geven?

 

Afsluiten met lied